به نام عشق و زیبایی

یاشا گوزل تبریزیم

adybatmish — Sun, 13 Aug 2006 20:40:18 GMT

هارایلادیم تبریزی
سیخدی هیجران ـ درد بیزی
بیز یوخودا گوروشدوک
آییردی سحر بیزی

قار یاغیبدیر دیزهجن
بو دوزدهن او دوزهجن
قلبلرده کورپو اولوم
اوزانیم تبریزهجن

هیجران کامان چالاندی
ایللر عصره جالاندی
ها گئتدیم ...تبریز دئیه
یوللاریم هاچالاندی

تبریز ناغیلیم منیم
الی چیراقلیم منیم
سن آی ...یوللارین کیمی
قوللاری باغلیم منیم

عزیزیم آی... عزیزیم
تبریزیم آی... تبریزیم
قسمتیمیز گوروش یوخ
نیه هیجراندی بیزیم

تبریز باریم ـباهاریم
گول دئیلسن قوپاریم
تورپاغیندان بیر اووج
وئر " گنجه " یه آپاریم

adybatmish — Sun, 13 Aug 2006 19:53:18 GMT

از تنگناي محبس تاريكي
از منجلاب تيره اين دنيا
بانگ پر از نياز مرا بشنو
آه اي خدا ي قادر بي همتا
يكدم ز گرد پيكر من بشكاف
بشكاف اين حجاب سياهي را
شايد درون سينه من بيني
اين مايه گناه و تباهي را
دل نيست اين دلي كه به من دادي
در خون تپيده آه رهايش كن
يا خالي از هوي و هوس دارش
يا پاي بند مهر و وفايش كن
تنها تو آگهي و تو مي داني
اسرار آن خطاي نخستين را
تنها تو قادري كه ببخشايي
بر روح من صفاي نخستين را
آه اي خدا چگونه ترا گويم
كز جسم خويش خسته و بيزارم
هر شب بر آستان جلال تو
گويي اميد جسم دگر دارم
از ديدگان روشن من بستان
شوق به سوي غير دويدن را
لطفي كن اي خدا و بياموزش
از برق چشم غير رميدن را
عشقي به من بده كه مرا سازد
همچون فرشتگان بهشت تو
ياري به من بده كه در او بينم
يك گوشه از صفاي سرشت تو
يك شب ز لوح خاطر من بزداي
تصوير عشق و نقش فريبش را
خواهم به انتقام جفاكاري
در عشقش تازه فتح رقيبش را
آه اي خدا كه دست توانايت
بنيان نهاده عالم هستي را
بنماي روي و از دل من بستان
شوق گناه و نقش پرستي را
راضي مشو كه بنده ناچيزي
عاصي شود بغير تو روي آرد
راضي مشو كه سيل سرشكش را
در پاي جام باده فرو بارد
از تنگناي محبس تاريكي
از منجلاب تيره اين دنيا
بانگ پر از نياز مرابشنو
آه اي خداي قادر بي همتا

فروغ فرخزاد

adybatmish — Sun, 13 Aug 2006 19:52:43 GMT

adybatmish — Sun, 13 Aug 2006 19:45:28 GMT

بر سنگ مزار

الا ، اي رهگذر ! منگر ! چنين بيگانه بر گورم
چه مي خواهي ؟ چه مي جويي ، در اين كاشانه ي عورم ؟
چه سان گويم ؟ چه سان گريم؟ حديث قلب رنجورم ؟
از اين خوابيدن در زير سنگ و خاك و خون خوردن
نمي داني ! چه مي داني ، كه آخر چيست منظورم
تن من لاشه ي فقر است و من زنداني زورم
كجا مي خواستم مردن !؟ حقيقت كرد مجبورم
چه شبها تا سحر عريان ، بسوز فقر لرزيدم
چه ساعتها كه سرگردان ، به ساز مرگ رقصيدم
از اين دوران آفت زا ، چه آفتها كه من ديدم
سكوت زجر بود و مرگ بود و ماتم و زندان
هر آن باري كه من از شاخسار زندگي چيدم
فتادم در شب ظلمت ، به قعر خاك ، پوسيدم
ز بسكه با لب مخنت ،‌زمين فقر بوسيدم
كنون كز خاك فم پر گشته اين صد پاره دامانم
چه مي پرسي كه چون مردم ؟ چه سان پاشيده شد جانم ؟
چرا بيهوده اين افسانه هاي كهنه بر خوانم ؟
ببين پايان كارم را و بستان دادم از دهرم
كه خون ديده ، آبم كرد و خاك مرده ها ، نانم
همان دهري كه بايستي بسندان كوفت دندانم
به جرم اينكه انسان بودم و مي گفتم : انسانم
ستم خونم بنوشيد و بكوبيدم به بد مستي
وجودم حرف بيجايي شد اندر مكتب هستي
شكست و خرد شد ، افسانه شد ، روز به صد پستي
كنون ... اي رهگذر ! در قلب اين سرماي سر گردان
به جاي گريه : بر قبرم ، بكش با خون دل دستي
كه تنها قسمتش زنجير بود ، از عالم هستي
نه غمخواري ، نه دلداري ، نه كس بودم در اين دنيا
در عمق سينه ي زحمت ، نفس بودم در اين دنيا
همه بازيچه ي پول و هوس بودم در اين دنيا
پر و پا بسته مرغي در قفس بودم در اين دنيا
به شب هاي سكوت كاروان تيره بختيها
سرا پا نغمه ي عصيان ، جرس بودم در اين دنيا
به فرمان حقيقت رفتم اندر قبر ، با شادي
كه تا بيرون كشم از قعر ظلمت نعش آزادي

کارو

adybatmish — Sat, 05 Aug 2006 23:07:44 GMT

adybatmish — Sat, 05 Aug 2006 22:59:20 GMT

adybatmish — Sat, 05 Aug 2006 22:58:31 GMT

adybatmish — Sat, 05 Aug 2006 22:29:18 GMT

حدیثی از عشق:

قصه ی آن دختر را می دانی ؟

که از خودش تنفر داشت

از تمام دنیا تنفر داشت

و فقط یک نفر را دوست داشت

دلداده اش را

و با او چنین گفته بود

" اگر روزی قادر به دیدن باشم

حتی اگر فقط برای یک لحظه بتوانم دنیا را ببینم

عروس حجله گاه تو خواهم شد"

*************

و چنین شد که آمدآن روزی که یک نفر پیدا شد

که حاضر شود چشمان خود را به دختر نابینا بدهد

و دختر آسمان را دید و زمین را

رودخانه ها و درختها را

آدمیان و پرنده ها را

و نفرت از روانش رخت بست

*************

دلداده به دیدنش آمد

و یاد آور وعده دیرینش شد :

" بیا و با من عروسی کن

ببین که سالهای سال منتظرت مانده ام "

*************

دختر بر خود بلرزید

و به زمزمه با خود گفت :

"این چه بخت شومی است که مرا رها نمی کند ؟ "

دلداده اس هم نابینا بود

و دختر قاطعانه جواب داد :

قادر به همسری با او نیست

*************

دلداده رو به دگر سو کرد

که دختر اشکهایش را نبیند

و در حالی که از او دور می شد

هق هق کنان گفت :

" پس به من قول بده مواظب چشمانم باشی"

*************

برخی دوستت میشوند برای آشنایانت

برخی دوستت می شوند برای موقعیتت

برخی دوستت می شوند برای زیباییت

برخی دوستت می شوند برای داراییت

اما دوست واقعی درونت را دوست می دارد

*************